« و حشر لسلیمان جنوده من الجن و الانس و الطّیر فهم یوزعون ؛ لشکریان سلیمان از جن و انس و پرندگان ، نزد او جمع شدند ؛ آن قدر زیاد بودند که باید توقف می کردند تا به هم ملحق شوند » .( نمل / 17)

« حتّی اذا اتوا علی واد النمل قالت نمله یا ایها النمل ادخلوا مساکنکم لا یحطمنکم سلیمان و جنوده و هم لا یشعرون ؛ ( آنها حرکت کردند ) تا به سرزمین مورچگان رسیدند ؛ مورچه ای گفت : « به لانه های خود بروید تا سلیمان و لشکریان شما را پایمال نکنند در حالی که نمی فهمند » . ( نمل / 18 )

در گذشته ، ممکن بود ، برخی از مردم قرآن را کتاب افسانه بدانند ؛ زیرا در آن ذکر شده است که مورچه ها با هم صحبت می کنند و پیام های پیچیده را رد و بدل می کنند . در سالهای اخیر ، تحقیق ، حقایق زیادی را در رابطه با روش زندگی مورچه ها به ما نشان داده است که قبل از آن برای بشری شناخته شده نبود .

همچنین ، تحقیق نشان داده که در میان حشرات ، روش زندگی مورچه ها به روش زندگی انسان بسیار نزدیک است . از یافته های بدست آمده می توان به این موارد پی برد :

الف ) مورچه ها ، مردگان خود را با روشی مشابه روش انسان ، دفن می کنند .

ب ) نظام تقسیم کار آنها پیچیده است . آنها مدیر ، سرپرست ، سرکارگر ، کارگر و غیره دارند .

ج ) آنها هر چند وقت یک بار ، دور هم جمع می شوند و گپ می زنند .

د ) در میان خود ، روش ارتباطی پیشرفته ای دارند .

هـ ) بازارهای منظمی دارند که در آن کالا مبادله می کنند .

و ) غلات را برای مدت طولانی در زمستان ، ذخیره می کنند و اگر غلات جوانه زد ، ریشه اش را می برند . گویی می فهمند که اگر اجازه رشد به ریشه بدهند ، دانه می پوسد . اگر غلۀ ذخیره شده به دلیل باران مرطوب شود ، آن را به بیرون می برند تا در زیر نور خورشید خشک شود و وقتی خشک شد آن را بر می گردانند . گویی می دانند که رطوبت موجب رشد ریشه و در نهایت باعث پوسیدن دانه می شود .

نویسنده : دکتر ذاکر نیک

مترجم : زهرا آقا محمد شیرازی

منبع :نشریه قرآنی بشارت شماره 60