يزدســـــــتـان

این روزها با پایان یافتن ماه مبارک رمضان به این می اندیشم که چرا جامعه ای که می تواند با تمسک به فرهنگ دینی و ملی خود حتی چند سر و گردن بالاتر از سایر فرهنگ ها باشد و ما به باور دینی مان « الاسلام یعلوا و لا یعلی علیه » ، چرا با مشکلات فرهنگی و اجتماعی کنونی روبرو هستیم و راه چاره چیست ؟!
      توضیح اینکه متاسفانه امروزه بسیاری از مشکلات فرهنگی و اجتماعی جامعه ی ما کم کم به صورت یک ویژگی فرهنگی مبدل شده است !
     ... در این زمینه حرف زیاد است اما  یکی از آنها این است که منابع غنی ملی و دینی ما مملو از محتواهایی است که شاید خیلی از ما ها آنها را از حفظ هستیم،  اما این محتواها و مضامین غنی کمتر در رفتارهای فردی و اجتماعی ما مشاهده پذیر می شود !
       برای مثال کم کم « ریا » و « دروغ » می رود تا به عنوان یک ویژگی فرهنگی ما تلقی شود ! راستی کدامیک از ما می توانیم روزی را در زندگی بیابیم که آن را بدون یکی از رذیله هایی چون دروغ ، ریا ، غیبت ، تهمت، سوء ظن، عجب، کبر و . . . سپری کرده باشیم؟!
شما چه فکر می کنید ؟! اینطور نیست ؟! اگر هست چه باید کرد ؟